post

Hulme og Parker

Hulme og Parker

 hulme

Juliet Hulme (15 ára) og Paulina Parker (16 ára) voru frá Nýja Sjálandi. Þær voru kærðar fyrir morð á móðir henna Parker, Honorah Rieper.

Parker var af lágstéttar fjölskyldu á meðan Hulme var dóttir Henry Hulme sem var virtur eðlisfræðingur og var starfandi sem rektor í University of Canterbury í heimabæ þeirra. Hulme og Parker voru báðar með líkamlega sjúkdóma og Parker var send til Bahamas til þess að ná bata. Stelpurnar kynnast síðan eftir að Hulme kemur heim frá Bahamas. Þær urðu mjög nánar vinkonur en vinskapur þeirra þróaðist og þær mynduðu sinn eigin fantasíu heim saman. Þær stálust oft út á nóttinni og eyddu nóttinni með að leika fantasíu sögurnar og karaktera sem þær höfðu búið sér til. Foreldrar þeirra fundust vinasamband þeirra mjög óviðeigandi og þau höfðu áhyggjur að samband þeirra væri kynferðislegt. Samkynhneigð á þeim tíma var talinn vera geðsjúkdómur þannig bæði foreldrarnir reyndu að sjá til þess að stelpurnar myndu ekki hittast. Árið sem þær framkvæmdu morðið á mömmu Parker, þá skildu foreldra Hulme. Pabbi hennar sagði af sér starfi sem rektor hjá Canterbury College og ákvað að fara aftur til Englands. Það var þá ákveðið að Hulme yrði send til Suður-Afríku að búa hjá ættmönnum sínum, í fyrsta lagi vegna heilsu hennar, en líka til þess að skilja þær Parker að. Parker sagði mömmu sinni að hún vildi fara með Hulme til Afríku, en mamma hennar Parker sagði bara að það væri ekki í boði. Þá plönuðu stelpurnar morðið á mömmu hennar Parker og þær plönuðu að flytja síðan til Hollywood í Bandaríkjunum saman, þar sem þær trúðu að þær myndu gefa út bækur og vinna í kvikmyndagerð.
Morðið:
22. júní 1954 fannst líkið á Honorah Rieper í Victoria garðinum í Nýja Sjálandi.
Þennan morgun höfðu þær Honorah, Juliet og Paulina farið í göngutúr í Victoriu garðinum. Um 130 metra afsíðis af veginum, inni í skóginum, nálægt lítillri tré brú, höfðu þær slegið Honorah 40 sinnum í hausinn með múrstein í sokkabuxum sem leiddi til dauða hennar. Eftir að hafa framið morðið, sem þær höfðu planað fyrirfram, fóru þær til baka á kaffihúsið sem þær höfðu verið á með Honorah nokkrum mínutum fyrir morðið. Þær rákust á eigendur kaffihússins og sögðum þeim að Honorah hafði dottið á hausinn. Lögreglan fann morðvopnið mjög snemma og það fannst nálægt skóginum. Sagan þeirra um að Honorah hafi dottið á hausinn var flótt afsönnuð.

vopn
Sakhæfi eða ósakhæfi?
Í réttarhöldunum var talið að þær voru geðveikar og með eitthvað sem kallast „lesbianism“ sem átti sem sagt að vera geðsjúkdómur. Þær fengu 5 ára fangelsisdóm því þær voru taldar of ungar fyrir dauðadóm. Sumir segja að þeim var sleppt út með þeim skilyrðum að þær myndu aldrei hafa samband við hvor aðra aftur.
Við teljum að þær séu sakhæfar vegna þess að núna er búið að finna út að þær hafi rætt morðið og ákveðið hvernig það yrði framkvæmt.
Hérna er bútur úr dagbók Parker sem hún hafði skrifað áður er morðið var framið:
“… we decided to use a rock in a stocking rather than a sandbag. We discussed the moider fully. I feel very keyed up as if I was planning a Surprise party … So next time I write in this diary Mother will be dead. How odd, yet how pleasing.”
Við teljum að Parker hafi verið ráðandi aðilinn í þessu máli en okkur finnst líklegt að hún myndi hafa drepið einhverja aðra manneskju ef hún væri í öðrum aðstæðum í lífinu. Þær voru samt sem áður báðar haldnar ranghugmyndum og ofskynjunum.

Greining:
Við teljum að Parker hafi verið hæðispersónuleikaröskun útaf því að Hulme hélt að Parker myndi drepa sig ef þær myndu verða aðskildar.
Einkennin af röskuninni eru þau að einstaklingurinn hefur langvarandi og ýkta þörf fyrir að láta sjá um sig sem leiðir til eftirgefanlegrar hegðunar og hræðslu við aðskilnað frá upphafi fullorðins ára. Þarfnast annarra til að taka þátt í flestu meiri háttar í lífi hennar eins og til dæmis þurfti Hulme að hjálpa til með morðið.
Á erfitt með að hefja verkefni eða gera eitthvað sjálf vegna lítils sjálfstraust á eigin dómgreind eða hæfileikum fremur en vegna lítils áhuga eða orku.
Hulme fannst hún þurfa að gera Parker þann greiða að hjálpa henni við að drepa mömmu hennar því það væri annað hvort lífið hennar Parker eða Honorah.
Samkvæmt okkar vitneskju eru þær báðar með hugvilluröskun sem einkennir sig þannig að einstaklingurinn hafi ranghugmyndir sem vara í að minnst 1 mánuð eða lengur, fyrir utan ranghugmyndirnar og þær afleiðingar sem þær hafa þá er hegðunarmynstur ekki merkjanlega truflað eða einkennilegt. Þær lifðu báðar í sínum eigin fantasíuheimi.

Hvar eru þær í dag?
Eftir fangelsisvistina breytti Hulme nafninu sínu í Anne Perry og byrjaði að starfa sem rithöfundur.  Anne Perry hefur gefið út 40 bækur sem einkennast allar af því að vera um glæpi og fantasíur.
Pauline Parker breytti sínu nafni í Hilary Nathan og starfar nú sem skólastjóri í reiðskóla í Norður hluta Skotlands, aðeins 160 km frá Anne Perry.

 

 

 

post

Burke og Hare

Ekki eru til neinar ljósmyndir af Burke og Hare.

 

Bíómyndir

In Search of Burke and Hare (heimildamynd)

 

Útgáfuár: 2013.
Útgáfufyrirtæki: History Channel.
Lengd: 52 mín.
Stjórnandi: David Hayman.

In Search of Burke and Hare er stutt heimildamynd sem fjallar um málið. Hún fjallar um málið mjög vel en aðallega um það hvernig komst upp um þá. Hún lýsir mjög vel hvernig Edinborg var á þessum tíma og séstaklega í læknifræðinni.

Burke and Hare (bíómynd)

 


Útgáfuár: 2010.
Land: Bretland.
Lengd: 91 mín.
Stjörnur: 6,2 (Imdb).
Leikstjóri: John Landis.
Aðalleikarar: Bill Bailey, Tom Wilkinson og Michael Smiley.

Burke and Hare er grínmynd sem gerð var árið 2010. Hún fjallar um hvernig þeir störfuðu, hvað þeir gerðu og hvernig allt endaði, en allt gert á fyndinn hátt og eiginlega gert grín að málinu. Það er frekar margt sem er ekki eins og aðra heimildir eins en það er samt líka mjög margt sem var rétt til dæmis hvernig þeir drápu fólk og hvernig þeir voru gómaðir.

Glæpurinn

Árið 1828 í Edinborg, Skotlandi komu William Burke og William Hare að látnum manni á gistiheimili sem hafði fengið hjartaáfall um nóttina. Þeir ákváðu að selja líkið til krufningarlæknis  að nafni Knox sem er prófessor við læknisskóla Edinborgar. Í skólanum var mikill eftirspurn eftir líkum og var skólinn fremsti lækinsskóli í heimi á þessum tíma. Eftir að hafa fengið smá að pengingum fyrir líkið þá datt þeim snjallræði í hug. Þeir hófust handa við að drepa saklaust fólk sem meðal annars vour gestir á gistiheimilinu eða flökkufólk, því að þeir þurftu á penging að halda vegna mikillar fátæktar. Talið er að þeir hafi drepið samtals 16 manns og notuðu þeir fjölbreyttar aðferðir en sú vinsælasta var hin svokallaða „Burking“ aðferðin en hún felst í því að morðinginn kæfir fórnalambið t.d. með því að setjast á það. Burking er nefnd eftir William Burke sem er fróðleg staðreynd.

Parið gómað

Það komst einungis upp um Burke en hann var ákærður fyrir að hafa myrt gamla írska flökkukonu, frú Docherty að nafni. En það komst upp um hann þegar að hjón fundu lík konunar á gistiheimilinu sem hann rak. Burke hitti frú Docherty í verslun og hann fór að tala við hana og þá kom í ljós að hún væri flökkukona nýflutt til Edinborgar. Fannst honum þetta því kjörið tækifæri og bauð hann henni því í morgunmat á gistiheimilnu sínu. En þetta samtal heyrði verslunarstjórinn og fannst eitthvað gruggugt. Morgunin eftir leit út fyrir að hann væri orðin staðráðin í að drepa blessaðu konuna vegna þess að hann bað tvo gestu, Gray hjónin, um að finna sér annan dvalarstað því Docherty fékk herbergið þeirra. Þetta fannst Gray hjónunum frekar dularfullt þar sem þau þekkt til Burke og Hare og ákvaðu því að koma næsta dag til að spyrjast fyrir um frú Dochetry en þeim var sagt að henni hefði verið kastað á dyr fyrir ruddaskap. Þessu trúðu þau ekki og jukust grunsemdir þeirra um allan helming, ákvað frú Gray því að athuga inn í herbergið þegar Burke sá ekki til og þar fann hún lík gömlu konunar. Létu hjónin lögregluna vita skömmu síðar sem varð til þess rannsókn á málinu hófst og varð Burke ákærður. Ekki er vitað hversu mikið Hare tók þátt í þessu morði en talið er að hann eigi jafn mikin þátt í því og Burke.

Endalokin

Sönnunargögn voru að skornum skammti þannig aðeins var hægt að sanna eitt morð en það var morðið á frú Docherty. Málið endaði þannig að Hare var ekki dregin fyrir dóm en Burke fékk dauðadóm. Ástæðan fyrir því var að ekki var til nein sönnun um að Hare hafi tekið þátt í morðinu á frú Dochetry þó að flestir telja að hann hafi tekið þátt í því eins og öllum hinum morðunum. Hare var tekin til vitnis og hann sagði að Burke hafði kyrkt frú Docherty til dauða. Burke aftur á móti var dæmdur til dauða og hálshöggvin árið 1829. Líkið hans Burke var skorið niður í parta og er haft til sýnis ásamt beinagrindinni hans og andlitsmóti í læknaskólanum í Edinborg, einnig er andlitsmót Hare til sýnis.

Hér má sjá andlitsgrímur af Burke og Hare.

Forsagan

William Burke: Það er ekki mikið vitað um forsögu hans en hann fæddist í Írlandi og bjó þar mesta hluta ævi sinnar, þar átti hann eiginkonu og tvo börn. Af einhverjum ástæðum ákvað hann að flytja til Edinborgar og fór frá konu sinni og börnum. Ekki er vitað ástæðunar fyrir flutningnum en það gæti verið vegna þess að honum leið illa með konu sinni eða einungis til að fara í herinn. Ekki er vitað neitt um æsku hans en hluti af ástæðunni fyrir glæpunum sem hann framdi gæti verið vegna þess að hann átti erfitt líf í Írlandi og var óhamingjusamur maður.
William Hare: Það er ekki mikið vitað um forsögu Hares en hann fæddist einnig í Írlandi og flutti til Skotlands til að fá vinnu í hernum. Þegar hann bjó í Írlandi vann hann á sveitabæ en þar var sagt að hann væri grimmur og oft reiður og talið er að hann hafi fengið reiðiskast sem endaði með því að hann drap uppáhalds hest bóndans og var því rekin burt.

Sakhæfir?

Við teljum að þeir séu báðir sakhæfir og hafi átt jafn mikla aðild að glæpunum þótt að Burke hafi aðeins verið ákæður. Þeir drápu báðir sjálfsviljugir og vissu nákvæmlega hvað þeir voru að gera. Þeir plönuðu morðin vel og frömdu þau einungis sér til hagsbótar til að þeir sjálfir græði pening. Við höldum að þeir hafi ekki haft neinar ranghugmyndir eða önnur einkenni geðklofa heldur verið með fulla meðvitund allan tíman og vitað að þetta væri rangt.

Persónuleikaraskanir

18.2.1 Andfélagsleg persónuleikaröskun

Við teljum að þeir hafi báðir haft andfélagslega persónuleikaröskun. Vegna þess að þeir hafi haft langvarðandi hegðunarmynstur vanvirðingar og brota á réttindum annarra.

Getur ekki haldið sig við félagsleg viðmið varðandi virðingu fyrir lögum, eins og meta má út frá endurteknum athöfnum sem varða handtöku.
Þeir drápu fólk og endurtóku það aftur og aftur þrátt fyrir að þeir væru að brjóta lög.

Endurteknar lygar, misnotkun fjarvistarsannana og blekkja aðra til persónlegs gróða eða ánægju.
Þeir blökktu fórnalömbin með því að ljúga að þeim að þeir ætluðu að hjálpa þeim eða bjóða þeim út en síðan dráðu þeir þau til þess að græða sjálfir pening svo þeir gætu lifað betri lífi.

Pirringur og ofbeldishneigð, eins og sjá má af endurteknum slagsmálum eða árásum.
Þeir voru ofbeldisfullir vegna þess að þeir drápu fólk og það á mjög ógeðfelldan hátt. Einnig er vitað að Hare var mjö slæmur í skapinu og átti til í að lenda í árásum við aðra, drað t.d hest í einu af sínu æðisköstum.

Persónan er sífellt óábyrg, eins og sjá má af því að hún helst ekki í vinnu eða getur ekki borgað skuldir.
Þeir voru báðir oft að skipta um vinnu og héltu ekki vel utan um peningana sína og eyddu þeim um leið og þeir voru búnir að fá launin meðal annars í brennivín.

Skortur á eftirsjá.
Þeim var alveg sama þótt þeir drápu manneskjur og fannst það bara eðlileg leið til að græða pening. Hugsuðu bara um sinn eigin hag og alveg sama um líf annarra.

Geðraskanir

16.1.1 Áfengis víma

1. Óskýrt tal.
2. Óstöðuleiki í hreyfingum.
3. Óstöðugt göngulag.
4. Augntinun, augnriða (nystagmus)
5. Takmörkuð athygli eða minnistruflanir.
6. Sljóleiki, deyfð eða meðvitundarleysi.

Þetta eru öll einkenni áfengis vímu. En þeir áttu báðir við áfengis vandamál að stríða og drápu stundum þegar þeir voru í áfengis vímu en plönuðu þó allt þegar þeir voru fullir meðvitundar. Þeir voru fátækir og drápu fólkið fyrir pening svo þeir gætu keypt meira áfengi.

15.3 Hegðunarröskun

1. Hótar oft, hræðir eða leggur aðra í einelti.
2. Á oft upptök af slagsmálum.
3. Hefur notað vopn sem geta valdið öðrum varanlegu heilsutjóni.
4. Hefur valdið öðrum líkamlegum sársauka.
5. Hefur sambærilega skaðað dýr.
6. Hefur stolið frá fórnarlömbum sínum.

Við teljum að William Hare hafi verið með öll þessi einkenni hegðunarraskaskanar vegna þess að hann var með mikið skap og átti það til að reiðast mjög. Hann drap til dæmis einu sinni hest í reiðiskasti sem hann fékk og einnig er talið að hann hafi oft rifist við eiginkonu sína. Hann hefur valdið öðrum líkamlegum sársauka þar sem hann kæfði fólk til dauða. Hann stal líklega einnig mikið bæði hlutum og manneskjum.

hahahah

Hér eru tvær skemmtilegar myndasögur um Burke og Hare. En flest sem gert er um þá er gert í að gríni.

post

The Moors Murders!

Himu alræmdu Moors morðin, sem áttu sér stað í Manchesters á árunum 1963-1965, voru talin meðal hrottalegustu morðinn í Bretlandssögu. Þau voru framin af Ian Brady, karlmanni á þrítugsaldri og Myru Hindley, kvennmanni á tvítugsaldi. Saman myrtu þau 5 börrn á tveggja ára timabili frá aldrinum 10 til 17 ára.

Ian Brady

Brady fæddis 2.januar árið 1938. Barnæska Ians var erfið og átti hann ekki gott uppeldi. Hann þurfti að upplifa fátækt, hafa engan föður og varð úr því mjög fjarrænn, einangraður og siðlaus gagnvart öðrum. Þegar hann varð fjórtán ára fékk hann taugaáfall og andlega ástand hans brotnaði endanlega niður. Hann varð þjófur og hugsaði aðalega um sinn eigin hagnað og lifnun, varð siðblindur og hafði ekki samúð með aðra. Hann byrjaði að lesa satanísk og nazi rit, sem veittu honum létti á lífinu.

Ian Brady

Myra Hindley

Hindley fæddist 23. júlí, árið 1942 í Manchester, og dó árið 2002. Ólíkt æsku Bardys, átti Hindley frekar venjulega æsku. Hún ólst upp hjá ömmu sinni, en eftir að hafa orðið fyrir áfalli 15 ára, fór hún að heiman og skipti yfir í rómverska-kaþólska trú. Hún kynntist Brady þegar hún var tvítug, þar sem hann vann í búð.

Myra Hindley

Morðin

Hindley gerði allt fyrir Brady. Það leiddi til þátttöku hennar í morðum Ians. Meðal þeirra hluta sem að Hindley gerði var að tæla fórnalömbin upp í bíl með sér. Hún vingaðist við fórnalömbin á meðan að Hindley var að keyra þau upp á hálendið til Brady. Þar beið Brady eftir fórnalömbunum þar sem að hann myndi seinna meir nauðga, pynta og gera margt fleira við þau áður en að hann drap þau. Hann gróf nánast öll líkin á heiðinni, nema lík Edward Evans, sem fannst heima hjá parinu.

Handtakan

Þann 7.október var hringing gerð til lögreglu. Í símanum var vitni sem sagði lögreglunni frá atburði sem hafði gerst kvöldinu áður. Stuttu seinna kom lögreglan heim til þeirra. Hindley svaraði dyrunum og lögreglan bað um að fá að tala við kærastan hennar. Hún hleypti þeim inn. Brady sat í setustofunni, þar sem hann var að lesa dagblað. Lögreglan bað um að fá að skoða sig um, sem parið játaði. Þegar komið var upp á efri hæð hússins, kom lögreglan að læstum dyrum. Eftir að Hindley neitaði að gefa þeim lykilinn, með þeirri afsökun að hann væri á vinnustaðinn hennar, kom Brady og sagði henni að gefa þeim lykilinn. Eftir að lögreglumennirnir komust loks inn, fannst lík Edward Evans á rúmdýnu, umvafinn í plastpoka. Brady var handtekinn á staðnum og tekin niður á lögreglustöð og Myra fylgdi nokkrum dögum seinna.

Myra og Ian að lifa sælu lífi

Bíómyndir vs. Raunveruleikinn

Myndirnar tvær sem við horfðum á varðandi málefnið voru vissulega mjög ólíkar. Í heimildarmyndinni, sem fjallar um morðin eftir raunverulegri heimildum, sýnir fram að  svokallaði “leiðtogi” parsins var Brady, en hann hafði stjónar Hindley í sambandinu og nýtt sér sakleysi hennar til að framkvæma hrottaverkinn. Í kvikmyndinni See No Evil, er hins vegar gefið í skyn að Hindley hafi verið hinn raunverulegi sökudólgur og neitt Brady til að vinna með sér. Ekki er vitað fyrir vissu hvort er raunveruleigi sannleikurinn, þótt að við teljum kvikmyndina gæti verið á réttri leið, því við getum virkilega ekki trúað því að nokkur andlega heilbrigð kona myndi nokkurn tíman vilja taka þátt í jafn ógeðfeldum og siðlausum morðum eins og þau frömdu, nema við að fá eitthverja ánægju úr því.

Sakhæf eða Ósakhæf?

Við teljum að Ian Brady og Myra Hindley séu sakhæf. Upplýsingarnar sem að við öfluðum okkur sýndu okkur það að þau voru meðvituð um verknaðinn sinn og gerðu það sem þeim langaði til. Ian átti við einhver vandamál að stríða og drap fyrir sinn hagnað. Hann fékk einnig ánægju og gleði fyrir að drepa því að hann var með enga samúð fyrir öðrum. Hindley var hins vegar blind af ást og drap til þess að heilla Brady. Hún vildi ekki missa hann og gerði allt til þess að vera með Brady. Hindley hafði einnig ánægju á að horfa á Brady drepa fórnalömbin sín því að henni fannst gaman að sjá einhvern þjást.

DSM5

Ian Brady 
  • 18.2.1. Andfélagsleg Persónuleikaröskun ,,Langvaradi hegðunarmynstur vanvirðingar og brota á réttindum annarra, sem eiga sér stað frá 15 ára aldri, eins og meta má út frá 3 (eða fleiri) af eftirfarandi: 1. Getur ekki haldið sig við félagsleg viðmið varðandi virðingu fyrir lögum, eins og að meta má út frá endurteknum athöfnum sem varðar handtöku. 4. Pirringur og ofbeldishneigð, eins og sjá má af endurteknum slagsmálum eða árásum. 7. Skortur af eftirsjá, eins og sjá má þegar þær sýna engin viðbrögð við (eða réttlæta) misnotkun, meiðsl eða þjófnað.”

Ian var stanslaust að fá ung börn til þess að koma með sér og gerði allskonar hluti við þau þangað til að hann drap þau. Honum virtist vera alveg sama hver það var sem hann var að drepa, eina sem skipti máli að það var gaman. Ian gerði þessa atburði aftur og aftur þótt að þetta var bannað samkvæmt lögum og hann virtist ekki hafa neina samúð með þeim sem að hann drap.

  • 19.6. Sadismi ,,Á minnst 6 mánaða tímabili, endurteknir eða sterkir kynórar, kynhvatir eða hegðun sem felur í sér athafnir (raunverulegar, ekki eftirlíkingar) þar sem sálfræðilegar eða líkamlegar kvalir (þ.á.m. niðurlæging) fórnalambs er kynörvandi fyrir framkvæmdaraðilann. Persónan hefur hegðað sér í samræmi við þessar kynhvatir gagnvart aðila sem vill það ekki, eða þá að hvatirnar eða fantasíurnar valdi verulegri þjáningu eða erfiðleikum í samböndum.”

Ian fór með fórnalömbin sín upp á heiði þar sem að hann var að níðast á þeim, pynta þau og nauðga þeim.

Myra Hindley
  •  18.3.2 Hæðis Persónuleikaröskun ,,Langvarandi og ýkt þörf fyrir að láta sjá um sig sem leiðir til eftirgefanlegrar hegðunar og hræðsu við aðkilnað frá upphafi fullorðinsára og sem sjá má á ólíkum sviðum, eins og meta má út frá 5 af eftirfarandi: 1. Á erfitt með hversdagslegar ákvarðanir nema með því að ráðgast við marga og þarfnast sannfæringar. 2.Þarfnast annarra til að taka ábyrgð á flestu meiri háttar í lífi hennar. 3. Á erfitt með að andmæla örðum vegna hræðslu við að tapa stuðningi eða velþóknun. 5. Gengur svo langt í að fá næringu og stuðning frá öðrum, að hún býðst til að gera óþæginlega hluti. 8. Er of upptekinn af hræðslu við að vera ein og yfirgefin og þurfa að sjá um sig sjálfa.”

Myra var oft með Ian og vildi alltaf vera með honum. Ef að Ian bað hana um eitthvað þá fór hún strax í málin. Hún gerði allt fyrir Ian því að hún var svo hrædd um að hann myndi fara frá henni og hún myndi enda ein og yfirgefin.

  • 5.1. Aðskilnaðarkvíði ,,Þróun óviðeigandi og ofaukins kvíða varðadni aðskilnað frá þeim sem einstaklingurinn er nátengdur, eins og sjá má af minnst 3 af eftirfarandi: 1. Endurteknar og ýktar áhyggjur þegar viðkomandi á von á eða upplifir aðskilnað frá heimili eða nákomnum. 3. Endurteknar og ýktar áhyggjur að óvænt atvik muni valda aðskilnaði við uppalanda sem myndi valda aðskilnaði við helstu nákomna. 5. Endurteknar og ýkt hræðsla eða tregða við að vera einn eða án mjög nákomins aðila heimavið eða við aðrar aðstæður.”

Myra gerir allt fyrir Ian. Hún vill að hann sé glaður og vilji vera með henni. Hún er hrædd um ef að hún þjónar honum ekki þá muni hann yfirgefa hana og þá endar hún ein.

 

Hér er smá brot af stuttri heimildarmynd. Hins vegar er þetta ekki myndin sem að við horfðum á en þetta segir allt sem segja þarf í stuttu máli.

 

post

Leopold og Loeb

Nathan Leopol

Nathan Leopold fæddist 19. nóvember, 1904 í Chicago, Illinois. Leopold fæddist inn í forríka fjölskyldu. Hann var eldklár og talaði sín fyrstu orð fjögra mánaða gamall og var talin vera með 210 í greindarvísitölu en meðalgreind börn eru aðeins með 100. Hann hafði lært 15 tungumál og talaði allavega 5 reiprennandi. Á tíma morðsins eða þegar hann var 19 ára þá hafði hann þegar lokið háskólaprófi úr háskólanum í Chicago og var næsta skref að fara í Harvard lögfræðiskóla.

 

Nathan Leopold

Nathan Leopold


Richard Albert Loeb

Richard Albert Loeb fæddist 11. júní, 1905 í Chicago. Hann fæddist einnig inn í ríka fjölskyldu og var hann eins og vinur sinn Leopold alveg eldklár og útskrifaðist 17 ára úr háskóla og var hann sá yngsti til að útskrifast úr Háskólanum í Michigan. Þrátt fyrir gáfu sína var honum lýst sem lötum, hvatningarlausum og áhugasamur á glæpum. Hann eyddi mest öllum tímum sínum að lesa sakamálabækur.

Richard Albert Loeb

Richard Albert Loeb.

Morðið á Robert Franks

Leopold sem var 19 ára þarna og Loeb sem var 18 ára ákváðu að ræna litlum strák og fremja þar á eftir hið fullkomna morð. Þeir plönuðu morðið í sjö mánuði allt frá aðferðum við brottnámið á stráknum og hvernig þeir ættu að losa sig við líkið. Meitill var morðvopnið sem þeir notuðu.
Eftir langa leit af fullkomnu fórnalambi ákváðu þeir loks að myrða 14 ára Robert Franks. Loeb þekkti Robert mjög vel. Hann var frændi hans í aðra ætt, þeir bjuggu á móti hvor öðrum og höfðu þeir oft spilað tennis saman.

Robert Franks með föður sínum um 1920

Robert Franks með föður sínum um 1920.

Parið setti þetta vandlega skipulagða plan af stað þann 21. maí 1924. Þeir notuðu bíl sem Leopold afði leigt undir nafninu Morton D. Ballard. Þeir buðu Robert litla far þar sem hann var á leiðinni heim til sín úr skólanum þennan dag. Robert neitaði þar sem það var örstutt eftir af heimleiðinni. En þá tældi Loeb hann inn í bíllinn með því að segja honum að hann þyrfti að ræða við hann um tennis. Leopold keyrði bílinn og Loeb sat aftur í með meitilinn við hönd. Þar sem Robert sat í farþegasætinu stakk Loeb hann nokkrum sinnum í hausinn aftan frá og dró hann svo í aftur sætið þar sem hann kyrkti hann með efnisbút. Þannig var Robert Franks myrtur. Þeir keyrðu síðan líkið að Wolf Lake í Hammond, Indiana sem er 40 km frá Chicago. Svo helltu þeir sýru yfir andlit, kynfæri og einkennandi líkamshluta. Eftir að þeir komu aftur í bæinn var strax byrjað að leita af Franks en þeir eyddu samt sínu kvöldi í að spila.
Eftir að líkið fannst þá brenndu þeir sönnunargögn eins og reipi sem þeir notuðu til að færa líkið. Þá voru þeir vissir um að þeir höfðu framið hið fullkomna morð og héldu áfram með lífið sitt eins og venjulega. Lögreglan hóf svaka mikla rannsókn á morðinu. Loeb hélt áfram lífinu sínu hljóðlega á mepan Leopold talaði mikið við lögregluna og sagði til dæmis við hana að ef hann myndi myrða einhvern þá væri það strákur eins og Franks:

“If I were to murder anybody, it would be just such a cocky little son of a bitch as Bobby Franks”.

Lögreglan fann svo gleraugu Leopolds rétt við líkið og var strax hægt að rekja þau til Leopolds. Hann neitaði og sagðist hafa verið í fuglaskoðun á þessu svæði. Báðir voru svo settir í yfirheyrslu 29. mai og voru þeir það heimskir að hafa ekki sömu frásögn. Þeir játuðu síðan báðir og fengu báðir einn lífstíðardóm plús 99 ár.
Loeb var drepinn í fangelsi af klefafélaga sínum en Leopold var leystur út eftir 33 ár og dó síðar af hjartaáfalli.

Gleraugun sem Leopold missti

Gleraugun sem Leopold missti

Greining

Ekki var hægt að greina þá nema með vægan andfélagslegan persónuleika. Þeir voru mjög eðlilegir og gerðu þetta einnig til að stytta sér stundir.

Hér er heimildamynd um málið

 

Hér er trailer af bíómynd um málið Murder by numbers

post

Fugate & Starkweather

Við, Sigrún Líf og Unnur Blær, tókum fyrir mál Caril Ann Fugate og Charles Starkweather en þau eru dæmdir fjöldamorðingjar.

sigrún fugate

Hér eru bæði Caril Ann Fugate og Charles Starkweather.

BÍÓMYNDAGREININGAR

Starkweather.

Útgáfuár: 2004.

Leikstjóri: Byron Werner.

Aðalleikari: Brent Taylor.

Við horfðum á myndina Starkweather en hún var að okkar mati ekki sú besta. Það er farið rangt með mikið af atriðum sem tengjast málinu en rétt með sumt. Söguþráðurinn er að einhverju leiti réttur og er í réttri tímaröð. En hins vegar er farið rangt með ótrúlega mörg smáatriði og sum stór atriði, t.d. aðalpersónurnar. Charles er gerður að geðklofa án nánari útskýringa en hann heyrir bara vondar raddir og síðan er einhver ‘djöfuls’ karakter sem birtist og segir honum að drepa fólk. Annars er ekkert kafað dýpra í persónuleika hans og engin röskun kemur í rauninni í ljós. Það kemur ekkert fram í raunveruleikanum að hann hafi verið með geðklofa eða heyrt raddir. Rangt er farið með aldur bæði Charles og Caril en í myndinni er hann 16 ára og hún 14 ára. Caril er gerð að töfrandi stelpu en í rauninni er henni lýst sem þrjóskum krakka. Það var lítið farið út í hugarheim þeirra og mjög erfitt væri að greina röskun þeirra út frá þessari mynd. Síðan eru smáatriði eins og hvernig morðin voru framin röng. Hún var í grófum dráttum fóru hún ekki með rétt mál.

 

Growing Up In Prison

Útgáfuár: 1972.

Leikstjóri: Kemur ekki fram.

Við horfðum á heimildarmyndina Growing Up In Prison sem fjallaði að mestu leiti um mál Caril Ann og dvöl hennar í fangelsi. Farið var yfir sögu hennar, það er hvernig hún kynntist Charles, varð hluti af þessum morðum, ferlið fyrir fangelsið og síðan loks fangelsisdvölina. Þessum upplýsingum var komið fram með viðtölum við hana sjálfa. Það er líka talað við foreldra Robert Jensen sem að var einn af fórnarlömbum þeirra. Þau trúa því ekki að hún sé saklaus eftir öll þessi ár og höfðu aldrei gert það. Erfitt er að gera upp hug sinn það er hvort að maður trúir henni eða ekki, en í myndinni lýsir hún yfir algjöru sakleysi. Samkvæmt þessari mynd er margt sem að bendir til þess að hún hafi verið saklaus og hún virðist sjá eftir öllu. En að vísu sýnir hún engin merki um það, hún er alltaf með sama svipinn og röddin er stöðug og alltaf í sama tón, þannig erfitt er að trúa henni. Myndin segir þó söguna alveg rétt frá en sýnir aðallega hennar hlið og það er algjörlega persónubundið hvort að maður sé fylgin hennar sögu eftir áhorf eða ekki.

 

YFIRLIT YFIR GLÆP

1. janúar 1958 kemur Caril Ann Fugate heim og finnur þá Charles Starkweather sem að er þá búin að myrða alla fjölskylduna hennar. Hann var búinn að skjóta mömmu hennar og stjúpföður með riffli, en litlu systur hennar var hann að kyrkja með rifflinum, í framhaldi stakk hann hana til dauða. Fugate tók miða og setti á útidyrahurðina, á miðanum stóð að allir á heimilinu voru veikir og enginn ætti að koma inn. Næstu sex daga bjuggu þau í húsinu og sáu til þess að enginn utanaðkomandi aðili kæmist inn. Líkin fundust seinna á lóð hússins.

fgh

Hér sést Starkweather, en hann er ekki mjög ólíkur James Dean, en hann taldi sér trú um að hann væri hann.

 

PARIÐ GÓMAÐ

Búið hafði verið að mynda 1200 manna leitarteymi sem að unnu að því að finna þau. Yfirlýsing hafði verið send til Nebraska, Kansas, South Dakota og Wyoming. Parið hafði verið nýbúið að myrða skósölumann og þegar þau voru að reyna að komast í burtu náðu þau ekki að starta bílnum. Starkweather bað þá vegfaranda um hjálp, Joseph Sprinkle hét hann. Sprinkle áttar sig á því hver þau eru og hringir á lögguna, á meðan hann bíður eftir löggunni heldur hann Starkweather niðri. Þegar löggan kemur gefur Fugate sig fram en Starkweather flýr á bílnum hans Sprinkle og löggan eltir hann. Löggan skýtur á hann, svo hann verður hræddur, stoppar bílinn og gefur sig fram.

 

ENDALOK MÁLSINS

Charles Starkweather var sakfelldur og dó í rafmagnsstólnum í Nebraska eftir að hafa verið í fangelsi í eitt og hálft ár. Caril Ann Fugate reyndi fyrst að neita sök, sagðist hafa verið gísl Starkweather. Þó svo að hún hafi verið undir lögaldri, en hún er yngsta konan sem hefur verið kærð fyrir morð af fyrstu gráðu, var hún sakfell og var í fangelsi í 17 ár. Hún er enn á lífi í dag.

Þessi mynd sýnir Fugate eins og hún er í dag.

Þessi mynd sýnir Fugate eins og hún er í dag.

 

FORSAGA PARSINS

Þegar Charles Starkweather var yngri gekk honum mjög illa í skóla, honum var strítt vegna málgalla hans og því að hann var verulega hjólbeinóttur. Í íþróttum fékk hann þó mikla útrás á krökkunum sem voru leiðinlegir við hann. Æskuvinur hans segir frá því að hann hafi verið mjög góður við vini sína en hrottalegur við þá sem að honum líkaði illa við eða voru betri en hann. Þegar hann var kominn á táningsaldur sá hann myndina Rebel Without a Cause og varð þá heillaður af karakter James Dean. Í framhaldi byrjaði hann að klæða sig, haga sér og líta út eins og hann. Eftir að Charles hætti í framhaldsskóla byrjaði hann að verða mjög þunglyndur. Hann trúði því að hann gæti ekki gert neitt rétt og þyrfti að lifa restina af ævinni í volæði.

Caril Ann Fugate bjó í Lincoln, Nebraska, með mömmu sinni og stjúpföður. Hún kynntist 13 ára gömul Charles árið 1956 í gegnum kærasta systur sinnar.

 

SAKHÆFI?

Að okkar mati eru bæði Starkweather og Fugate sakhæf, að vísu er hún undir lögaldri og gæti verið með skerta raunveruleika skynjun. Við ályktum það vegna þess að hún sér Charles drepa fjölskyldu sína og fer ekki í uppnám heldur passar að enginn komi inn. Allt bendir til þess að Starkweather hafi ranghugmyndir um hver hann er, hann gæti hafa haldið sig vera James Dean. En engu að síður drápu þau bæði sjálfviljug.

 

PERSÓNULEIKARASKANIR

Við ályktum að Starkweather sé með andfélagslegan persónuleika (18.2.1). En hann getur ekki haldið sig við félagsleg viðmið, t.d. er hann með stelpu sem að er kornung. Hann er mjög pirraður og sýnir ofbeldishneigð, t.d. gagnvart mömmu hennar sem að leiðir til þess að hann myrðir hana og alla nálægt. Hann er mjög hvatvís og skortur er á áætlanagerð hjá honum.

Við teljum Caril hafa verið með jaðarpersónuleikaröskun (18.2.2.) eftir að hafa horft á heimildarmynd um hana. Hún sýndi og sagði frá geðsveiflum, átti í óstöðugu og sveiflukenndu sambandi við Charles en hún elskaði hann á tímabili en hatar hann í dag. Hún sýndi truflun á sjálfsmynd í viðtölum.

 

AÐRAR GEÐRASKANIR 

Við teljum að Caril Ann hafi verið með hegðunarröskun (15.3.). En hún hefur notað vopn sem geta valdið öðrum skaða og hefur valdið öðrum skaða. Hún hefur stolið frá fórnarlömbum og brotist inn í hús. Einnig hefur hún þvingað aðra til kynlífsathafna. Við teljum einnig að hún sé með andfélagslega (persónuleika) röskun (15.4.), en hún sýnir andfélagslega persónuleikaröskun þó að hún sé bara barn.

Charles var með lesröskun (1.1.1. í DSM4) eða sértæka námsröskun (1.5.1.) þegar hann var yngri. Hann var einnig með málgalla, nánar tiltekið stam (1.2.3.).

 

ÁHUGAVERÐ MYNDBÖND 

Í þessu myndbandi má heyra síðasta viðtalið við Charles Starkweather áður en hann var tekin af lífi.

Í þessu myndbandi er viðtal við Caril Ann Fugate en hún er ennþá lifandi í dag.